تقاضاى تو را بپذيرم و بيش از آنچه مىخواهى به تو بدهم » . « 1 » در حديث ديگرى از عايشه از پيامبر ( ص ) نيز مىخوانيم كه آن كلمات دعاى زير بود : « اللّهمّ انّك تعلم سرّى و علانيتى فاقبل معذرتى و تعلم حاجتى فاعطنى سؤلى و تعلم ما فى نفسى فاغفر لى ذنبى اللّهمّ انّى أسألك ايمانا يباشر قبلى و يقينا صادقا حتّى اعلم انّه لا يصيبني الّا ما كتبت لى و ارضنى بما قسمت لى » . « 2 » در عين حال ، منافاتى در ميان اين روايات نيست و ممكن است آدم در عين توسل به اسامى خمسهء طيبه ، دعاهاى فوق را نيز خوانده باشد . بعضى نيز آن را به حالات معنوى آدم ، همان حالات جذبهء الهى و روحانى تفسير كرده‌اند كه آن نيز با آنچه در بالا آمد مىتواند همراه باشد . البته ناآگاهى آدم به اين كلمات ، قبل از تعليم الهى ، منافاتى با آگاهى او به علم اسماء ندارد چون علم اسماء ، به احتمال قوى به معنى آگاهى بر اسرار آفرينش است ولى راه خودسازى و جبران خطا و سير الى اللّه ، راه ديگر و از مقولهء ديگر مىباشد .

--> ( 1 ) شرح نهج البلاغه مرحوم خويى ، جلد 2 ، صفحهء 118 . ( 2 ) تفسير الدر المنثور ، جلد 1 ، صفحهء 59 .